De tuinman van de familie De Bergeyck van Cortewalle
Deze info heb je nodig om de Schat van Vlieg te vinden
Joepie, jullie zijn op schattenjacht!
Leuk dat jullie meedoen aan de Schatten van Vlieg-zoektocht in park Cortewalle. Onderweg kom je opdrachten tegen waarvoor je soms extra informatie nodig hebt. Op deze pagina geef ik, Aloïs De Bruyn, je per tussenstop extra informatie die je nodig hebt om de opdrachten tot een goed einde te brengen. Veel speurplezier!
Kijk eens goed om je heen. We staan hier aan het prachtige smeedijzeren toegangshek van het kasteel. Het werd gebouwd in 1863 en was toen al een echte blikvanger. Op elke zuil staan stoere leeuwenkoppen. Zo zag iedereen meteen dat hier een adellijke familie woonde.
In het midden hangt het grote dubbele hek, rijk versierd met twee geheimzinnige letterslingers: E.M. en C.B. Dat zijn de initialen van Emilie Moretus en Charles Joseph de Bergeyck, de bewoners van het kasteel. Zij lieten het hek plaatsen.
In mijn tijd stond dit kunstwerk hier nog niet! Kijk eens goed hoe het paard, het veulen en de stier met elkaar verbonden zijn.
Wist je dat de graven van het kasteel ook echte paardenliefhebbers waren? Graaf Charles had zelfs een prachtig wit paard, een schimmel. Zijn naam was Boly.
Ik zorgde niet alleen voor de bloemen, maar ook voor alle groenten en het fruit uit de tuin! Ik kweekte van alles: artisjokken, tuinkers, aubergines, koolrabi, meloenen ... en zelfs kardoen, een echte vergeten groente die lijkt op een artisjok. In de lente verkocht ik ook jonge plantjes en kruiden aan de Beverenaars, met toestemming van de gravin natuurlijk!
Ga maar eens op zoek naar al deze verloren groenten.
In het park zijn er niet alleen planten en bomen. Je kunt er ook heel wat dieren spotten! Sommige dieren wonen vast in het park, andere werden vroeger als huisdier gehouden door de familie.
De kinderen van de familie de Bergeyck waren dol op konijnen. Op de foto zie je Raymond de Bergeyck samen met Antoine Ullens de Schooten. Ze houden allebei een zacht, lief konijntje stevig vast.
Hier passeren we het hondenhok. Dit was vroeger het terrein van de hond van de gravin: een grote sint-bernardshond met de naam Faust.
Hier zijn we bij de ijskelder!
Onder deze heuvel lag vroeger een koele opslagruimte waar het personeel grote blokken ijs bewaarde. Dat ijs haalden ze 's winters rechtstreeks uit de bevroren walgracht. Grote stukken werden uitgezaagd en naar de kelder gebracht. Je zou kunnen zeggen dat dit de allereerste diepvries was!
Het ijs bleef er vaak bewaard tot de volgende winter.
Vandaag is de ijskelder de favoriete slaapplaats van vleermuizen. Hier zitten ze veilig en heerlijk koel.
